สภาพชุมชน
อำเภอกันตัง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดตรัง ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 24 กิโลเมตร ทิศเหนือติดต่ออำเภอเมืองตรัง ทิศใต้ติดต่อทะเลอันดามัน ทิศตะวันออกติดต่ออำเภอย่านตาขาว และกิ่งอำเภอหาดสำราญ ทิศตะวันตกติดต่ออำเภอสิเกาและทะเลอันดามันลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มๆ ดอนๆ มีภูเขาเตี้ย ๆ มีแม่น้ำตรังไหลผ่านในกลางอำเภอสภาพดินฟ้าอากาศ อำเภอกันตังตั้งอยู่ในเขตมรสุมติดต่อทะเลอันดามันทางด้านมหาสมุทรอินเดีย จึงได้รับลมมรสุมทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันตกเฉียงใต้พัดสลับกันตลอดทั้งปี ทำให้ฝนตกชุกตลอดปี แบ่งช่วงฤดูร้อนและฤดูฝน ฤดูร้อนเดือน มีนาคม – พฤษภาคม/ฤดูฝนเดือน มิถุนายน – กุมภาพันธ์
วิทยาลัยการอาชีพกันตัง ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลกันตังใต้ อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง มีประชากรในตำบลกันตังใต้ จำนวน 6 หมู่บ้าน ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรมและประมงพื้นบ้าน ทำสวนยางพารา ประมงน้ำจืด ทำนา เลี้ยงสัตว์ ปลูกพืชผักผลไม้และรับจ้าง ฯลฯ โดยรอบวิทยาลัยการอาชีพกันตัง มีทั้งชุมชนไทยพุทธ และมุสลิม ประชาชนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ประชาชนในชุมชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ ทำสวนยางพารา เลี้ยงกุ้ง เลี้ยงปลาในกระชัง ทำใบจากแห้ง และทำประมงพื้นบ้าน ภูมิปัญญาท้องถิ่น ได้แก่ การทำใบจากแห้ง การทำประมงพื้นบ้านและการแปรรูปอาหารทะเละแหล่งเรียนรู้
ด้านประวัติศาสตร์ที่สำคัญ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์พระยารัษฎานุประดิษฐ์ มหิศรภักดี สวนตำหนักจันทร์ สถานีรถไฟกันตัง และมีหน่วยงานใกล้เคียงที่สำคัญ ได้แก่
| Ø สถานีอนามัยบ้านแตะหรำ | Ø โรงเรียนบ้านกันตังใต้ |
| Ø องค์การบริหารส่วนตำบลกันตังใต้ | Ø สำนักสงฆ์กันตังใต้ |
| Ø โรงเรียนบ้านแตะหรำ | Ø องค์การบริหารส่วนตำบลวังวน |
| Ø โรงเรียนบ้านเกาะเคี่ยม | Ø โรงเรียนบ้านจุปะ |
สภาพเศรษฐกิจ
สภาพเศรษฐกิจของจังหวัด ภาวะเศรษฐกิจของอำเภอกันตัง ขึ้นอยู่กับพืชเศรษฐกิจ ได้แก่ยางพาราประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพการทำสวนยางพาราถ้าปีใดยางพารามีราคาสูง เศรษฐกิจของจังหวัดโดยรวมก็จะดีแต่ถ้าปีใดราคายางพาราตกต่ำเศรษฐกิจโดยรวมก็จะซบเซาไปด้วยอาชีพสำคัญที่ทำรายได้มาสู่จังหวัดตรังได้แก่
1) การกสิกรรม พืชที่ปลูกสำคัญ ได้แก่ยางพารา ข้าว มะพร้าว ปาล์มน้ำมัน ทุเรียนมะม่วง หินพานต์ สะตอ กาแฟ แตงโม ถั่วลิสง ผักต่าง ๆ
2) การประมงจังหวัดตรังมีอาณาเขตติดต่อกับฝั่งทะเลอันดามันมหาสมุทรอินเดีย ถึง ๔ อำเภอ ๑ กิ่งอำเภอ การประมงจึงเป็นอาชีพและรายได้หลักที่สำคัญอย่างหนึ่งของจังหวัดตรัง
3) การอุตสาหกรรมได้แก่อุตสาหกรรมโรงงานแปรรูปผลิตผลทางการเกษตร เช่น โรงงานรมควันยาง สกัดน้ำมันปาล์มผลิตอาหารทะเลแช่แข็ง ผลิตอาหารทะเลกระป๋อง ผลิตปลาบดแช่แข็ง
4) การป่าไม้ได้แก่ การเผาถ่านไม้
5) การพาณิชย์ ได้แก่ การค้าส่ง ค้าปลีก ค้ากับต่างประเทศมีสินค้าจากผลิตผลทางการเกษตร เช่น ยางแผ่นรมควัน ยางแท่งทีทีอาร์ สัตว์น้ำทะเลและผลิตภัณฑ์จากสัตว์น้ำทะเล ฯลฯ
สภาพสังคม
ประชากรส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม ทำสวนยางพารา สวนปาล์มน้ำมัน ทำการประมงพื้นบ้าน ประมงน้ำลึก ทำนา เลี้ยงสัตว์ปลูกพืชผัก ผลไม้ และรับจ้าง



